Zoeken in deze blog

vrijdag 21 oktober 2011

Twee keer bezoek in onze klas.

Toen we hoorden dat we bezoek van iemand gingen krijgen, besloten we een klein geschenkje te maken.
Met letters en krantenpapier gingen we aan de slag.

En kunnen jullie zien voor wie wij hier aan het knutselen zijn ?
4 letters.... A...E....R...N...
maar dan in de juiste volgorde.... Arne.
Het kleine broertje van Lune.
We probeerden heel stil te zijn, want een baby heeft niet zo graag veel lawaai.
Maar Arne was echt wel superflink.

We gaven ons knutselwerkje ( sorry voor de slechte staat van de foto) en misschien krijgt het wel een plaatsje in de kamer.
En de juf, die wou ook nog wel eens een baby in haar armen nemen...


Later die week kregen we nog een ander bezoek.... een beetje groter dan een baby....
veel groter eigenlijk....
Een bezoek dat eigenlijk niet te geloven is.....
Toen we naar de poppenkast aan het kijken waren, kwam daar toch wel de echte
"Meneer de uil " binnen....



Dank je wel aan diegene die ervoor zorgde dat wij zo een leuke verrassing kregen...

maandag 17 oktober 2011

Herfst....

We begonnen onze week met het verhaal van de herfstprins die zijn zak met herfstkorrels in het bos had laten staan. 2 kabouters kregen die korrels in hun gezicht..... oh jee...., hun baard en gezicht kregen herfskleuren. Zo konden ze zich toch niet laten zien. De kabouterkoning schreef een brief naar de herfstprins en gelukkig kwam alles nog goed met onze 2 vrienden. Onze fantasie was toen niet meer te stoppen.... zou de herfstprins echt bestaan...
Het gesprekje ging verder over de herfst en al de kenmerken ervan.... ook welke kleuren er in de herfst aan de bomen te zien waren. Bij het stempelen van een herfstboom probeerde de juf ons te foppen door er andere kleuren bij te zetten. maar gelukkig hadden we goed opgelet.


We moesten ook blaadjes kleuren. Maar natuurlijk niet zo maar. Eerst goed kijken naar de richting van het blad en dan in dezelfde kleur kleuren.

En toen kwam eindelijk de dag dat we een wandeling maakten naar het bos.
Met onze laarzen en hesje aan gingen we op stap.

We zochten de mooiste blaadjes, eikeltjes en kastanjes...

Aan de paddenstoelen mochten we natuurlijk niet aankomen.





 Hier vonden we een bericht van de herfstprins.
Hij was zijn zakje met herfstkorrels kwijt.
Oh neen, dit kon toch niet waar zijn !!!!!




Onze tocht ging verder. En nu goed uitkijken of we geen zakje met korrels vonden.

En toen .... juf, kijk daar !!!!

Ja hoor zakjes met korrels. Zouden dat de herfstkorrels zijn ? Moeten we eens testen .... en de korrels over de kindjes strooien ? Neen, juf, niet doen !!!!

 We namen de zakjes voorzichtig mee. En zo ging onze tocht verder.

 Dan is het tijd voor een pauze met koekje en drankje.


 En kennen jullie al een boom uit het leger ? We hebben hem gevonden....
We moesten ook nog de dikste boom vinden... hoe kunnen we dat meten ?
Gelukkig kwam er iemand op het idee om het met onze armen te doen. Maar met 1 kindje kwamen we niet toe... 2 dan.... te weinig.... 3, nog te weinig,... 4 waren er nodig om rond de boom te geraken.


 Terug in de school moesten we toch goed nadenken wat we met de herfstkorrels gingen doen.
We besloten een brief naar de herfstprins te schrijven.
We hingen hem aan onze kastanjeboom.

En ja hoor 2 dagen later waren de zakjes uit onze klas en lagen er snoepjes.
 Jammer dat we hem niet gezien hebben....

Van ons gevonden herfstmateriaal maakten we nog een herfsttafel waar we nadien fijn konden in spelen.






maandag 10 oktober 2011

De fabeltjeskrant.

In de grote zaal was het eventjes bioscoopnamiddag.
Op het grote scherm keken we samen met de kleuters van juf Katrin naar.....


  ' De fabeltjeskrant."  En net zoals wij vroeger vonden de kleuters het super leuk.
Meneer de uil, Stoffel de schildpad en de vele anderen konden ons echt wel boeien.

In de klas konden we met de figuurtjes volop zelf verhaaltjes fantaseren.

Meneer de uil wilden we ook wel namaken.... dat was wel veel werk.... we moesten een beetje kleuren en dan veel knippen ... maar het opkleven was het moeilijkst.
Dakpansgewijs.... ja, als dat niet moeilijk is.... gelukkig dat de juf af en toe nog eens kwam uitleggen hoe het moest. Het resultaat is in ieder geval prachtig !






Op het einde van de week hadden we onze volgende jarige....
hip hip hip hoera voor Mathias.